De internationale wielerwereld heeft dit weekend stilgestaan bij het afscheid van Eli Iserbyt. De UCI en de Wereldbeker veldrijden brachten via hun officiële kanalen een warm eerbetoon aan de West-Vlaming, die begin januari noodgedwongen een punt zette achter zijn carrière.
Seizoen loopt op zijn einde
Met de Exact Cross in Sint-Niklaas, de slotmanche van de X2O Badkamers Trofee in Brussel en de Internationale Sluitingsprijs in Oostmalle nadert het veldritseizoen 2025-2026 zijn einde. Net die laatste locatie roept voor Iserbyt bijzondere herinneringen op: bijna exact een jaar geleden reed hij er zijn allerlaatste wedstrijd.
Op 16 februari 2025 eindigde hij er als vierde, net naast het podium. Niemand – ook Iserbyt zelf niet – vermoedde toen dat het zijn definitieve afscheid zou worden.
Een lange en pijnlijke lijdensweg
De renner van Pauwels Sauzen–Bingoal kampte al langer met ernstige problemen aan de liesslagader. Meerdere operaties moesten de bloeddoorstroming verbeteren, maar telkens volgde een terugval. Begin januari van dit jaar kwam het harde verdict: verder koersen was medisch onverantwoord.
Het nieuws sloeg in als een bom in het veldritpeloton. Iserbyt, jarenlang een vaste waarde in de top van het klassement, stond bekend om zijn explosiviteit, technische finesse en onverzettelijkheid.
Internationale waardering
De UCI en de Wereldbeker wilden zijn afscheid niet onopgemerkt voorbij laten gaan. Op sociale media deelden ze een videoboodschap en een reeks beelden uit zijn carrière. “Wat een carrière!”, klonk het in het bericht. “Nu het veldritseizoen op zijn einde loopt, willen we even het moment nemen om Eli Iserbyt te eren voor zijn bijdragen aan de sport. Bedankt voor alle mooie herinneringen.”
Het eerbetoon werd massaal gedeeld door fans, collega-renners en teams. Het onderstreept de impact die Iserbyt had op het moderne veldrijden: een renner die, ondanks tegenslagen, altijd bleef strijden en de sport mee kleur gaf.
Een carrière om trots op te zijn
Met talloze overwinningen, klassementen en podiumplaatsen laat Iserbyt een indrukwekkend palmares achter. Maar minstens even groot is de waardering voor zijn karakter: gedreven, eerlijk en geliefd bij publiek en collega’s.
Het veldrijden neemt afscheid van een kampioen die veel te vroeg moest stoppen, maar wiens erfenis nog lang zal blijven nazinderen.