Laatste Groet aan Henk Vos
Hij liep niet graag op de voorgrond,
maar wie hem kende, zag het meteen:
Henk droeg zijn menselijkheid
als een stille kracht,
altijd bereid om te helpen,
altijd met een open oor.
In het landschap van Offroadbiking
was hij geen toeschouwer,
maar een vaste rots,
iemand die verhalen zag
nog vóór ze geschreven waren.
Vandaag nemen we afscheid
van de man die zoveel meer was
dan zijn rol, zijn titel, zijn naam.
We bewaren hem
in de kleine momenten,
in de warme herinneringen,
in het hart van iedereen
die hem heeft ontmoet.
Anton en Marianne,
weet dat jullie vader
blijft voortleven
in elke herinnering die glimlacht,
in elke foto die spreekt,
in elke gedachte die zachtjes zegt:
“Hij is hier nog.”
Een dikke knuffel als steun,
en als laatste groet
een beeld van Henk —
zoals hij was,
zoals we hem blijven zien.
Bron : Nancy Aerts
Foto : Luc Wilms
