In het Braziliaanse Araxá hebben Victor Koretzky bij de mannen en Samara Maxwell bij de vrouwen de eerste wereldbekerwedstrijd XCO gewonnen. Maxwell versloeg de Zwitserse Nicole Koller en de Amerikaanse Savalia Blunk. Bij de mannen was het een volledig Specialized succes met drie ploegmaten in de top drie. Koretzky versloeg zijn ploegmaten Christopher Blevins en Martin Vidaurre Kossmann. Lars Forster werd vierde voor Nino Schurter. Jens Schurter hing lang in 26 ste stelling en maakte in de slotronden nog drie plaatsen goed.

Koretzky en Blevins waren al vroeg weg en reden de eerste acht ronden een majestueuze ploegentijdrit met twee renners. De Fransman brak uiteindelijk de wapenstilstand op de voorlaatste omloop, toen het achtervolgende peloton al ver buiten strijd was. Nadat Blevins gisteren een team 1-2 leidde in de UCI Cross-country Short Track (XCC) World Cup, was het de beurt aan Koretzky in XCO en Martin Vidaurre maakte het drie keer zo mooi voor het team na zijn belangrijke rol in het verstoren van de achtervolging.

Maxwell brak voor de glorie in de zevende ronde, waardoor de groep met favorieten uiteenviel. Alleen teamgenote Savilia Blunk (Decathlon Ford Racing Team) en Nicole Koller (Ghost Factory Racing) konden leven met het hoge tempo van de 23-jarige. Maxwell leidde de achtervolgers met 18 seconden aan het begin van de laatste ronde, maar hield haar nagels vast in de laatste paar bochten. Koller finishte slechts vier seconden achter de eerste winnares.

Finn Treudler (CUBE Factory Racing) en Isabella Holmgren, de U23-overwinnaars bij de mannen en vrouwen, wonnen met respectievelijk 29 en 19 seconden.

SPECIALIZED VIERT SUPER ZONDAG

Een race die 80 minuten duurde was al na vijf minuten voorbij toen Koretzky en Blevins Nino Schurter (Scott-SRAM MTB Racing Team) in de Red Bull Energy Zone in de eerste ronde achterhaalden.

Na hun dominantie in de XCC curtain-raiser moest het Specialized Factory Racing duo opnieuw onderling vechten voor de overwinning in een uitzonderlijk staaltje teamwork dat acht ronden lang perfect werkte.

Terwijl Kortezky en Blevins meer dan een uur lang aan de leiding reden, deden Maximilian Brandl (Lapierre Racing Unity), Simon Andreassen (Orbea Fox Factory Racing Team) en Filippo Colombo (Scott-SRAM MTB Racing Team) elk grote inspanningen om een uiteengevallen achtervolgende groep aan te voeren, maar allemaal tevergeefs met Specialized Factory Racing’s Martin Vidaurre die een dappere blokkerende rol speelde.

De witte vlag werd uiteindelijk gehesen met nog drie van de negen ronden te gaan, toen de 17-koppige achtervolgende groep hun focus verlegde naar de strijd om de derde plaats en het feest werd al snel 18 toen Schurter zijn indrukwekkende herstelrit van een vroeg probleem voltooide.

Toen het gat in de voorlaatste ronde een minuut bereikte, besloot Koretzky dat het genoeg was en verliet zijn teamgenoot. De zet leek beslissend, want hij won snel negen seconden op Blevins.

De Amerikaan hield het koel toen de regen begon te vallen en een extra dimensie toevoegde aan de rode klei en vochtige omstandigheden. Koretzky trapte opnieuw in de laatste ronde terwijl Vidaurre achteraan aanviel om er een-twee-drie van te maken voor Specialized op het parcours. Ze hielden allemaal stand, Koretzky omhelsde Blevins na het passeren van de lijn voordat het duo zich omdraaide en Vidaurre naar huis juichte in de sprint voor de derde plaats, waarmee een speciaal weekend voor het team werd afgesloten.

“Chris [Blevins] was supersterk in het begin van de race, hij reed een superhoog tempo en het was moeilijk om hem te volgen. Toen had ik een tweede leven in het midden van de race”, zei Koretzky.”We reden de hele tijd maar één ronde, ik had een lekke band in de laatste twee ronden dus het was lastig voor me in de afdaling, zwaar spul tot het einde, maar ik slaagde erin om zo te finishen.”Ik denk dat we de hele tijd ploegmaats waren; het doel was om samen te zijn tot het laatste moment. Alleen was het moeilijk om het te doen, maar met mijn teamgenoot was het als een zware trainingsdag. Het is zo gaaf om dat met het team te delen.”

Het Specialized trio was niet de enige die feest vierden bij de finish, want drie thuishelden brachten het Araxá publiek in vervoering. Gustavo Xavier, Alex Malacarne en Ulan Galinski kwamen samen als 10e, 11e en 12e over de streep en bezegelden daarmee de eerste keer dat drie Brazilianen in de top 12 eindigden van een UCI World Cup ronde.

MAXWELL HAAR DROOM KOMT UIT IN ARAXÁ

Nadat Samara Maxwell zaterdag haar tweede plaats in de XCC omschreef als een “droom die uitkomt”, moet ze snel wennen aan de realiteit van een hoofdrolspeler in de Crosscountry World Cups, want de Kiwi reed weg uit een met sterren bezaaide kopgroep en hield een vastberaden achtervolging af van Nicole Koller, die ook de wortel van een eerste overwinning op dit niveau in zich had.

Terwijl de winnende zet pas in het laatste kwart van de race wegviel, waren de hoofdrolspelers al vroeg bekend, toen Jenny Rissveds in haar eerste XCO race voor Canyon CLLCTV XCO een zinderend tempo inzette. Geholpen door Jolanda Neff – ook gebrand om indruk te maken in de nieuwe kleuren voor Cannondale Factory Racing – kon de Zwitserse de zware belasting niet volhouden, maar de winnaar leek altijd een van Rissveds, Maxwell, Blunk, Koller, Candice Lill, Alessandra Keller (Thömus Maxon) of Jennifer Jackson (Orbea Fox Factory Team) te worden.

Jackson was de meest verrassende, want ze overleefde een moment met haar mond vol tanden in de openingsronde. De Canadese schatte een landing in de Red Bull Energy Zone verkeerd in en scheef linksaf de menigte in, maar keerde toch op de een of andere manier binnen een paar minuten terug naar de kopgroep en zei later dat ze hoopte dat haar race niet alleen herinnerd zou worden vanwege de ‘knuffel’.

Een valpartij van Scott-SRAM MTB Racing Team nieuwkomer Emily Johnston dreigde de race te beëindigen, maar de actie ging uiteindelijk ononderbroken door omdat het incident samenviel met de winnende aanval van Maxwell.

Koller en Blunk konden Maxwell niet inhalen, die een betraand interview gaf na een UCI Wereldbeker overwinning die er nooit leek te komen toen de regerend Oceanië Kampioene een loopbaanonderbreking nam om om te gaan met een eetstoornis die haar verminderde energieniveaus geeft.

“Ik kan het echt niet geloven, Jenny [Rissveds] was zo sterk in het begin en ik zat de hele tijd op de limiet,” zei Maxwell. “In de afdalingen heb ik in de zomer technisch zo hard gewerkt aan mijn vaardigheden, het was gewoon een kwestie van vooraan geraken en ik ging er gewoon voor.”

Op de vraag wanneer ze geloofde dat ze zou winnen in Araxá, antwoordde Maxwell: “Aan de finish. Ik kon het eerlijk gezegd niet geloven, ik bleef maar tegen mezelf zeggen ‘dit is om de wereldbeker te winnen, doe zoveel pijn als je kunt want je krijgt het niet als je het niet doet’.

“Het team is zo geweldig voor me geweest, ik heb het de afgelopen jaren een beetje moeilijk gehad en het team stond achter me en zei: ‘wat je ook doet, zolang je je gezondheid en jezelf als persoon op de eerste plaats zet, zullen we je steunen’.Ze waren bereid om me te steunen door een paar jaar weg te gaan bij het mountainbiketeam om weer gezond te worden, omdat ze zo in me geloofden. Dus dat alles voor deze geweldige mensen op zijn plaats valt, is het meest bijzondere.”

Bron en foto’s ; PM