Marianne Vos is in Australië wereldkampioene gravel geworden. Ze versloeg de Duitse Rosa Kloser en haar landgenote Larissa Hartog pakte het brons.
Het loodzware parcours was misschien niet op haar lijf geschreven, in de praktijk toonde Vos zich onverzettelijk op de vele kuitenbijters. Geen moment kwam ze in de problemen. Dat kon niet gezegd worden van Rosa Klöser, die al vroeg in de wedstrijd ruim een minuut verloor door een lekke band. Toch knokte de Duitse zich knap weer helemaal naar voren, waar ze ook niet weg te slaan was na een kettingprobleem. Op de laatste lange gravelklim ging de onvermoeibare Klöser nog eens vol aan, met enkel Vos nog in het wiel. De Nederlandse leek zich al te wapenen voor de sprint, tot ze met een ultieme aanval haar vluchtgezel verraste. Klöser dichtte het gaatje nog bijna, maar net op het moment dat ze aan kon sluiten ging ze in de fout in een verraderlijke bocht. Een fatale slipper, want weg waren haar kansen op het goud. Zo had Vos ruim de tijd om met tranen in de ogen alles in zich op te nemen in de slotkilometer. Ook een 15e wereldtitel in totaal, haar 2e in het gravel, doet nog steeds wat met een mens. Het Nederlandse feestje werd compleet gemaakt door Larissa Hartog, die met het brons ging lopen na een nieuw gewonnen duel tegen een Duitse.
Met betraande ogen kwam Marianne Vos alleen over de finish in Nannup en die waren nog niet verdwenen in haar eerste interview als wereldkampioene. “Dit betekent heel veel voor mij”, gevolgd door een snik en een kort knikje met het hoofd. “Heel veel”, herhaalde de Nederlandse nog eens. Vos heeft er op persoonlijk vlak dan ook een moeilijk 2026 opzitten. In het voorjaar zat haar hoofd namelijk niet bij de koers, maar bij haar zieke vader Henk. Hij overleed begin april na een lange periode van ziekte. Na haar eerste grote zege sinds het overlijden van haar vader werd het Vos logischerwijs allemaal even te veel. Haar 15e regenboogtrui, op haar 39e, is er eentje met een emotioneel randje. “Ik was heel blij toen ik hoorde dat het WK hier georganiseerd werd. Het is een fantastische omloop en het is geweldig om hier de regenboogtrui te winnen”, genoot ze van het Australische decor. “Het is heel jammer dat ze daar viel”, deed Vos ook nog het verhaal van de val van concurrente Rosa Klöser. “Ik wilde vooraan zitten en mijn eigen lijnen kiezen.” Meteen na de finish had Vos al oog voor haar Duitse concurrente. Daar wisselden ze troostende woorden en felicitaties uit, mooie beelden.
Bron: Sporza
foto : SW-pic Cycling
