In een dramatische UCI Cross-country Short-Track World Cup-wedstrijd in Nové Město Na Moravě wist Puck Pieterse bij haar terugkeer in de WHOOP UCI Mountain Bike World Series de overwinning te behalen, terwijl Mathis Azzaro Tom Pidcock in een sprint in de laatste ronde versloeg. Beide races werden op sensationele wijze beslist in de laatste rechte lijn.
Puck Pieterse (Alpecin-Premier Tech) sprintte naar de overwinning in de UCI Cross-country Short Track (XCC) Wereldbeker bij haar terugkeer in de WHOOP UCI Mountain Bike World Series in Nové Město Na Moravě. Haar collega, multi-discipline superster Tom Pidcock, werd echter in de slotfase verslagen door een late sprint van Mathis Azzaro (Origine Racing Division).
Beide XCC-races werden beslist in de laatste rechte lijn van de laatste ronde. Pieterse en Azzaro behielden beiden hun kalmte en passeerden de leider om de overwinning te pakken op het tactische parcours in Tsjechië.
Pidcock was in de mannenrace van laatste naar eerste gereden, maar werd in de slotfase ingehaald door Azzaro, die zijn felle aanval in de laatste ronde wist te pareren. De Fransman behoudt de leiding in het algemeen klassement van de Elite Men UCI XCC Wereldbeker, terwijl Sina Frei (Specialized Factory Racing), die als vijfde eindigde, aan de top van het vrouwenklassement blijft.
Puck Pieterse kwam als winnaar uit de bus in een intens brute vrouwenrace vol drama. Ze vocht zich vanuit de achterhoede naar de overwinning in de sprint. De Nederlandse superster nam de leiding aan het begin van de derde ronde en viel elke ronde in de tweede helft van de race aan op de beklimming. Ze zette haar concurrenten telkens onder druk, ook al kon ze hen niet helemaal afschudden.
ONVERMOEIBARE PIETERSE BELEEFT GLORIEUZE TERUGKEER
De cruciale beslissing in de race vond echter plaats op het rechte stuk van start/finish, in plaats van op de steile klim, toen de sturen van Alessandra Keller (Thömus maxon) en Frei in elkaar verstrengeld raakten. De UCI XCC Wereldkampioene belandde samen met Jolanda Neff (Cannondale Factory Racing) in de hekken.
Neff maakte een ietwat onheilspellende indruk door te kiezen voor smalle gravelbanden in omstandigheden die totaal anders waren dan het apocalyptische weer van de vorige keer in MONA YongPyong. Ze hield er echter niet veel meer aan over dan een zere hand, en zei later: “Ik zou niets anders gedaan hebben.”
Er dreigde nog meer chaos te ontstaan toen Evie Richards van Trek – Unbroken XC – die door de valpartij tot stilstand was gekomen – Pieterse in een felle strijd tot de eerste bocht van de laatste ronde betrok, waarna de Nederlandse opnieuw aanviel op de klim.
Het was echter Jenny Rissveds (Canyon XC Racing) die als eerste over de top kwam, terwijl Pieterse zich liet leiden. Nicole Koller (Lapierre PXR Racing) was de eerste die sprong, maar werd ingehaald door Pieterse en Laura Stigger (Specialized Factory Racing). Richards eindigde op indrukwekkende wijze als vierde nadat ze bij de valpartij betrokken raakte.
“Ik heb het gemist,” zei Pieterse. “Hier is het altijd behoorlijk druk op de weg en vertraagt het tempo een beetje, maar dit jaar zette Jenny [Rissveds] zo’n hoog tempo dat het even duurde voordat ik vooraan kwam. Toen ik er eenmaal was, besloot ik daar te blijven en probeerde ik de controle te behouden voor de eindsprint.
“Ik zag Nicole [Koller] van links komen en ze begon flink gas te geven. Ik dacht: ‘nu moet ik ook een eindsprint trekken’, dus dat deed ik. Het is supergaaf, het deed me denken aan de Short Track van vorig jaar hier. Het doel voor morgen is om het materiaal goed te houden en te kijken hoe een training van anderhalf uur zich verhoudt tot de trainingen van vier uur op de weg.”

AZZARO VERSLAAT GEDULDIGE PIDCOCK
Het was een veel voorzichtiger mannenkoers zonder de aanwezigheid van renners als Pieterse of Rissveds om het tempo op te voeren, en Pidcock bracht de eerste vier ronden als laatste door om de mogelijke valkuilen van een veel grotere kopgroep te vermijden.
Echter, eerst Luca Schwarzbauer (Canyon XC Racing) en vervolgens de terugkerende Jordan Sarrou (BMC Factory Racing) brachten de race uiteindelijk op gang en Pidcock zelf kwam eindelijk in beweging in de vijfde ronde, waarmee hij in de zesde ronde de leiding nam.
Er volgde opnieuw een patstelling, die pas werd doorbroken door de bel die een sprint inluidde naar de voet van de laatste klim, gewonnen door Charlie Aldridge (Cannondale Factory Racing) voordat Pidcock de lont aanstak op de klim en de leiding nam.
Maar Azzaro zag de aanval vroeg genoeg en wist zich vast te klampen aan de kop van het peloton. Het wiel van Brit en Pidcock konden het peloton niet van zich afschudden bij de volgende sprong, waardoor hij gedwongen werd vroeg te springen op het laatste rechte stuk. Dit gaf Azzaro de kans om hem in de sprint te verslaan en de overwinning te pakken, terwijl Dario Lillo (Giant Factory Off-Road Team XC) als derde eindigde.
“Ongelooflijk, ik voelde de hele dag dat ik de benen had, maar ik was super nerveus. Je moet op de fiets blijven. Dat was de positie die ik wilde in de finish,” zei Azzaro.
“Ik wist dat Tom [Pidcock] van achteren kwam, ik wachtte gewoon af, hij kwam de laatste ronde als een Formule 1-auto, en ik sprong in zijn wiel. Het is een naam die iedereen kent en ik ben super trots dat ik hem heb verslagen, het is geweldig om tegen zo’n kampioen te racen.”

Pidcock gaf toe dat hij te lang had gewacht om vanuit de laatste plaats naar voren te komen, maar voegde eraan toe: “Ik wist wanneer hij recht in mijn wiel zat. Het is moeilijk om na een tijdje weer terug te keren naar de mountainbike.” Ik heb het gevoel dat ik geen idee heb wat ik ga doen als ik terugkom, dus het is gewoon fijn om die eerste race achter de rug te hebben en te weten dat ik de benen nog heb. Het blijft altijd een beetje twijfelachtig als ik terug kom. Ik ben hier om te proberen te winnen, dat is me elke keer gelukt. Ik ben hier, dus ik moet die reeks [morgen] voortzetten.

SCHEHL EN KELLERMAN BIJ U23
Paul Schehl (Lexware Mountainbike Team) en Makena Kellerman behaalden vrijdag de overwinning in de UCI XCC Wereldbeker voor mannen en vrouwen onder 23 jaar, maar deden dat op contrasterende wijze.
Kellerman deed het op de traditionele, “geduldige” manier, door in de laatste ronde alles op alles te zetten en de sprint te winnen, terwijl Schehl de enige XCC-rijder was die het peloton losliet. Hij bouwde in de voorlaatste ronde een voorsprong van zeven seconden op en behield die tot de finish.
“Normaal gesproken is het een tactische race die in de laatste ronde beslist wordt door een waanzinnige sprint, maar ik ben niet zo’n sprinter, dus ik dacht: ‘Ik moet het heel zwaar maken, ik moet er vroeg en lang vol voor gaan'”, aldus Schehl.


Bron en foto’s: PM




