Het eerste onderdeel op het wereldkampioenschap in Tábor is de gemengde aflossing (Team Relay) waarbij de renners/rensters de mogelijkheid hebben om het parcours eens onder de wielen hebben. België had er zijn zinnen op gezet en pakte het brons.
De Team Relay is sinds vorig jaar een vast onderdeel bij het wereldkampioenschap veldrijden. Voor de Belgen zal Arthur Van den Boer als eerste starten als junior daarna zal hij afgelost worden door Ward Huybs (belofte) – Shanyl De Schoesitter als dames junior komt als derde aan de start gevolgd door Julie Brouwers als Belofte Dames. Sanne Cant zal als elites dame als voorlaatste de ronde aanvatten en de slotfase komt in handen van Michael Vanthourenhout als elite mannen.
De openingsronde in deze mixed relay is ook de ideale manier om het parcours een eerste keer te visioneren. Door het laagje modder is het duidelijk geen omloop voor snelheidsduivels. Het is meteen duidelijk dat Frankrijk er zin in een heeft. In de voorbeschouwing was er al duidelijk dat Frankrijk bij de topfavorieten werden gezet gevolgd door Groot Brittanië en België. Maar alles moet gereden worden.
De topfavorieten Frankrijk namen een zeer goede start. Wetende dat Nederland die vorig jaar de team relay gewonnen hebben dit jaar niet aan de start stonden dan zijn de verwachtingen natuurlijk hoog gespannen. De situatie na de doortocht van de eerste ronde :
1. Frankrijk
2. Polen op 1″
3. Italië op 2″
4. VS op 6″
5. België op 6″
Er bleek werk aan de winkel te zijn voor onze deelnemers/deelneemsters. Maar het is ook meteen duidelijk dat je als toeschouwer geen gemakkelijk overzicht hebt omdat het niet is dat de renners/rensters per categorie tegen elkaar strijden. Vandaar dat het niet zo overzichtelijk is. Maar dat doet niks aan hun prestaties.
Als tweede deelnemer voor België kregen we Ward Huybs aan de start. Hij reed een voortreffelijke ronde en bracht België terug naar een tweede plaats. Mondjes maat bouwden de renners/rensters van Frankrijk hun voorsprong uit. De situatie na ronde twee :
1. Frankrijk
2. België op 6″
3. Italië op 9″
4. VS op 23″
5. Slovakije op 54″
De derde ronde was voor Shanyl De Schoesitter. Voor haar een zware opdracht om België op medaille koers te houden. Maar de regensluizen boven Tabor werden geopend en dat deed het parcours nog eens veranderen. Bij de wissel na ronde drie zag de tussenstand er zo uit :
1. Frankrijk
2. Tsjechië op 17″
3. VS op 20″
4. Canada op 31″
5. Slovakije op 36″
6. GBR op 39″
7. België op 42″
Er was dus heel wat werk aan de winkel voor onze andere deelnemers om terug op medaille koers te komen. Het was logisch dat wij met onze rijders in de achtergrond verzeild geraakt zijn omdat we de jongeren aan het werk hadden. In de vierde ronde kregen we Julie Brouwers aan de start.
Julie Brouwers verdedigde de Belgische kleuren met al haar kunnen. Na haar stond met Sanne Cant en Michael Vanthourenhout de 2 grootste troefkaarten van België klaar. De Française Laurianne Duraffourg ging onderuit, waardoor de Britse achtervolger Oscar Amey kwam hijgen in haar nek. Een spannende tweestrijd. Na afloop van de vierde ronde kregen we deze tussenstand ;
1. Groot-Brittannië
2. Frankrijk op 20″
3. VS op 37″
4. Tsjechië op 48″
5. België op 1’02”
Dus alle hoop gericht op Sanne Cant en Michael Vanthourenhout. En wat een start nam Sanne Cant. Ze pompte alles uit haar lichaam om de kloof zo snel mogelijk te dichten. Op dit zware parcours in Tabor was dat niet zo’n evidente opgave maar ze deed er alles aan om dit te doen slagen. Het is schuiven en glijden in de modder. Koploper Groot-Brittannië ziet hoe Anna Kay het parcours kust, maar dat is voorlopig geen reden tot paniek. De stand na ronde vijf was :
1. Frankrijk
2. Groot-Brittannië op 7″
3. België op 38″
4. Canada op 53″
5. Tsjechië op 1’11”
Dus zoals je kon zien lagen we toen op medaille koers. Naar goud rijden zou een zware opdracht worden voor Michael Vanthourenhout maar alles was mogelijk op het modderige parcours in Tabor. Als een duivel in een wijnvat begon Michael aan zijn laatste ronde van de team relay. De Franse koploper Sparfel voelde de hete adem van Mason, die zijn handen vol heeft met de Franse junior Aubin Sparfel.
De Junior uit Frankrijk valt niet stil en ging sprinten voor de medaille en Mason kwam te laat. Het is Frankrijk die de gouden medaille pakt voor Groot Brittanie. België mag zich tevreden stellen met een bronzen medaille. De vierde plaats is voor Canada en daarmee zit het eerste onderdeel van het wereldkampioenschap in Tabor erop.
Bron : Nancy Aerts
Foto : Jef Bams – Sporza
