Gediskwalificeerde Belgische kampioen beleeft nachtmerrie: “Alles kwam hier samen”
De Europese gravelkampioenschappen in Houffalize hadden voor Kenneth Mercken een nieuwe mijlpaal moeten worden, maar mondde uit in een pijnlijke ontgoocheling. De Belgische kampioen, nog altijd mentaal aangeslagen na zijn omstreden diskwalificatie op het BK in Grobbendonk, beleefde een totale offday en stapte halverwege de loodzware Ardennenwedstrijd uit. Wat achterbleef, was vooral opluchting en een reeks onbeantwoorde vragen. Mercken voelde al weken dat er iets wrong. De aanloop naar het EK werd volledig overschaduwd door sluimerende stress. Hij sliep slecht, at nauwelijks en verloor in twee weken tijd drie kilo. “Ik was enorm nerveus,” vertelt hij. “Ik kreeg niks binnen en voelde diep vanbinnen dat er iets scheelde. Ik probeerde mezelf te overtuigen dat ik nog kracht had, maar mijn lichaam gaf andere signalen.” Die signalen werden tijdens de wedstrijd pijnlijk duidelijk. Hoewel hij bergop nog sterk reed, blokkeerde zijn spijsvertering volledig. Suikers werden niet opgenomen, ondanks dat hij meer at en dronk dan anders. “Het ging constant in extreme ups en downs. Ik voelde de hele tijd een lage suikerspiegel. Dat is slopend, zeker in zo’n zware koers.” In de tweede ronde was de tank leeg. Mercken reed nog steeds bij de eerste tien, maar zijn lichaam weigerde dienst. “Het voelde alsof ik al 200 kilometer had gereden. Ik raakte niet meer vooruit. Op dat moment was uitstappen eigenlijk een opluchting. Het was gewoon op.” Achter die fysieke inzinking schuilt een mentale storm die begon op het Belgisch kampioenschap, waar Mercken – op weg naar de titel – werd gediskwalificeerd omdat hij onbewust een stuk van het parcours had afgesneden. Hij volgde de motor van de organisatie, die een verkeerde afslag nam. “Het is niet abnormaal dat je de motor volgt, zeker als je alleen rijdt,” legt hij uit. “De organisatie heeft zelf toegegeven dat het parcours slecht aangeduid was. Ik heb gewoon het officiële voertuig gevolgd.” Wat hem vooral blijft steken, is de inconsistentie van de jury. Een gelijkaardige situatie bij de vrouwen elite werd niet bestraft. “We hebben exact hetzelfde gedaan, maar bij haar deden ze niks en bij mij namen ze de titel af. Dat is niet juist. Zoveel renners zijn fout gereden door toedoen van de organisatie.” Mercken vroeg na afloop formeel om verduidelijking, maar kreeg geen antwoord. Dat maakt de nasmaak nog wranger. “We wilden weten waarop ze zich gebaseerd hebben. In hun eigen reglement staan andere mogelijke straffen, zoals een tijdstraf. Zelfs met een minuut tijdstraf had ik nog drie minuten voorsprong gehad. Ik voelde me echt gepakt en geviseerd.”
Bron : Kenneth Mercken
Foto : Kenneth Mercken
